ပန္းပန္လ်က္ပဲ

ဆရာေဇာ္ဂ်ီရဲ႕ ကဗ်ာမ်ားထဲမွ  အေကာင္းဆံုး တစ္ပုဒ္လို႕ ဆိုနိုင္တဲ႕  ေဗဒါလမ္း  ကဗ်ာေလးကိုဖတ္ရင္း
ဘ၀အတြက္ အားေဆးတစ္ခြက္ေသာက္လိုက္ရသလို ခြန္အားေတြ  ျပည့္လာမယ္လို႕ယံုၾကည္ေသာေၾကာင့္....................

        ပန္းပန္လ်က္ပဲ
ညိဳျပာျပာ လတာျပင္ေျခရင္း
လိႈင္းတက္ရာ ေဗဒါတက္ လႈိင္းသက္ရာဆင္း။

ဆင္းရလဲမသက္သာ 
အုန္းလက္ေၾကြ ေရေပါေလာ ေမ်ာစုန္လို႕လာ။
အဆင္းနဲ႕အလာ၊ ေဗဒါမအေထြး။
အုန္းလက္ေၾကြသူ႕နံေဘး ၊ ေဆာင့္ခဲ့ရေသး။

ေဆာင့္ခဲ့လဲ မသက္သာ။
ေနာက္တစ္ခ်ီ ဒီတစ္လံုးက၊ ဖုံးလုိကျပန္ပါ။
ျမဳပ္ေလေပါ့ ေပၚမလာ၊ မေဗဒါအလွ
တစ္လံကြာ လိႈင္းအၾကြ ေပၚလုိကျပန္ရ။

ေပၚျပန္လဲမသက္သာ 
ေခ်ာင္းအဆြယ္ ေျမာင္းငယ္ထဲက ဘဲထြက္လို႕လာ။
ဘဲအုပ္က တစ္ရာနွစ္ရာ ၊ မေဗဒါက တစ္ပင္တည္း။
အယက္အကန္ခံလို႕၊ ေဗဒါပ်ံ အံကိုခဲ
ပန္းပန္လ်က္ပဲ။
              ဆရာေဇာ္ဂ်ီ(တကၠသိုလ္ အုိးေ၀မဂၢဇင္း၊ ၁၉၆၀)